Schade aan je auto beschrijven is lastiger dan het lijkt. Je ziet de deuk elke dag, dus je weet precies hoe hij eruitziet. Iemand die de auto nooit heeft gezien, heeft aan ‘een deukje’ niets. Is dat een deuk van een euromunt of van een handpalm? Zit hij in de deur of in het dak? Zit er lak af of niet?
Een duidelijke beschrijving maakt een bod beter. Hieronder lees je hoe je dat aanpakt, met voorbeelden van beschrijvingen die werken en beschrijvingen die vaag blijven.
Waarom een goede beschrijving telt
Een koper die niet weet hoe groot de schade is, rekent voorzichtig. Hij houdt rekening met het slechtste geval. Dat betekent dat een vage beschrijving het bod meestal omlaag haalt, ook als de schade zelf meevalt.
Andersom kan een heldere beschrijving juist geruststellen. Staat er dat de kras twee centimeter lang is en alleen de lak raakt, dan weet iemand wat het kost om te herstellen. Dat is minder eng dan een kras zonder maat.
Er is nog een reden. Wat je noemt, zit in het bod. Wat je weglaat, komt bij de overdracht naar boven en leidt dan tot een gesprek dat je liever had overgeslagen. Hoe je omgaat met een auto vol gebreken, lees je in auto verkopen met gebreken.
Beschrijf wat, waar en hoe groot
Een goede schadebeschrijving beantwoordt drie vragen.
Wat is het? Een deuk, een kras, een barst, een roestplek, een gat. Gebruik gewone woorden.
Waar zit het? Zeg welk onderdeel en welke kant. ‘Linkervoordeur, onderkant’ is veel duidelijker dan ‘aan de zijkant’. Links en rechts neem je zoals je erin zit, met je gezicht naar voren.
Hoe groot of hoe erg is het? Vergelijk met iets bekends. Een munt, een creditcard, je hand. Zeg of de lak beschadigd is, of je het metaal ziet en of je met je nagel een rand voelt.
Als je die drie dingen noemt, heeft iemand genoeg om een beeld te vormen.
Voorbeelden: vaag en duidelijk
Het helpt om te zien hoe het verschil eruitziet.
Vaag: ‘Een paar krasjes.’ Duidelijk: ‘Drie dunne krassen op de bestuurderskant van de achterbumper, elk ongeveer zo lang als een pen. Alleen de lak, geen deuk.’
Vaag: ‘Kleine deuk.’ Duidelijk: ‘Deuk ter grootte van een handpalm in de rechterachterdeur. De lak is niet gebarsten.’
Vaag: ‘Roest.’ Duidelijk: ‘Roestplek ter grootte van een euromunt onderaan de linkerdrempel. Het metaal is niet doorgeroest.’
Vaag: ‘Raam kapot.’ Duidelijk: ‘Barst van ongeveer twintig centimeter in de voorruit, aan de passagierskant. Hij zit niet in het zicht van de bestuurder.’
Merk je wat ze gemeen hebben? Ze noemen plek, maat en ernst. Je hoeft geen vakman te zijn om dat te doen.
Waarschuwingslampjes en mankementen
Schade is niet alleen wat je ziet. Ook dingen die niet werken, horen in je beschrijving.
Brandt er een lampje op het dashboard, noem dan welk. Een motorlampje, een airbaglampje en een ABS-lampje betekenen heel verschillende dingen. Weet je niet wat het betekent, beschrijf dan het symbool. Zeg ook of het lampje altijd brandt of af en toe.
Dezelfde aanpak geldt voor mankementen. Schrijf op wat je merkt, wanneer en onder welke omstandigheden. ‘De auto trilt bij remmen boven een bepaalde snelheid’ zegt meer dan ‘remmen is niet goed’. ‘De airco blaast niet koud’ is duidelijk, ‘airco kapot’ laat de oorzaak open.
Doe geen diagnose die je niet kunt stellen. Zeg wat je ziet of hoort, niet wat je denkt dat de oorzaak is. Dat laatste is voor een monteur.
Ook de kleine dingen
Het is verleidelijk om kleine schade weg te laten. Een paar steenslagjes op de motorkap, een barst in een spiegelkap, een scheur in de stoel. Niemand ziet het toch, denk je dan.
Maar juist zulke dingen vinden kopers bij de overdracht. Kleine schade is meestal niet duur, dus het kost je weinig om het te noemen. Verzwijg je het, dan vraagt de ander zich af wat er nog meer is.
Noem het kort. ‘Enkele steenslagjes op de motorkap’ is genoeg. Je hoeft niet elke vlek te vermelden, wel alles wat een koper zou opvallen.
Foto’s en woorden samen
Voeg je foto’s toe, dan vullen ze je beschrijving aan. Wijs in je tekst naar de foto: ‘zie foto 3’. Zo klopt het beeld met de woorden.
Zonder foto’s wordt de beschrijving belangrijker. Neem er dan wat meer tijd voor.
Zo doe je het in je aanvraag
Loop één keer om je auto heen, met pen en papier of je telefoon. Begin vooraan en werk naar achteren. Schrijf bij elke schade op wat, waar en hoe groot. Check daarna het dashboard en let op lampjes. Vul het in zoals het is.
Eerlijkbod vraagt naar schade als onderdeel van je aanvraag. Hoe duidelijker je het omschrijft, hoe beter het bod past bij je auto. Wil je zien wat dat oplevert, vraag dan een bod aan. Het is gratis en vrijblijvend.
Veelgestelde vragen
Moet ik elke kras noemen?
Alles wat een koper zou opvallen, wel. Kleine krasjes noem je kort en samen. Het gaat erom dat het beeld eerlijk is, niet dat je een inventaris maakt.
Hoe omschrijf ik een deuk als ik geen vakwoorden ken?
Gewoon in eigen woorden. Zeg waar hij zit, vergelijk de grootte met een munt of je hand en zeg of de lak is beschadigd. Dat is meer dan genoeg.
Wat doe ik met een waarschuwingslampje dat soms wel en soms niet brandt?
Noem het zo. Schrijf op welk lampje het is en wanneer het brandt, bijvoorbeeld alleen bij een koude start. Zo weet iemand dat het niet constant is.
Wat als ik niet weet wat er mis is met mijn auto?
Beschrijf wat je merkt en niet wat de oorzaak is. ‘Er klinkt een tikkend geluid bij het optrekken’ is bruikbaar. Een gok over de oorzaak niet.
Wat als ik schade ben vergeten te melden?
Laat het weten zodra je het merkt. Mail naar info@eerlijkbod.nl. Klopt de auto bij de overdracht niet met je opgave, dan bespreken we dat eerst met je en beslis je opnieuw.
Helpt het om schade te laten repareren voor ik verkoop?
Niet altijd. Of het loont, hangt af van wat de reparatie kost en wat het in het bod scheelt. Bij twijfel kun je eerst een bod aanvragen en dan afwegen.